In ‘64 vertelde ik al op de AVRO-televisie over mijn ’eerlijke pornografie’ visie. Want elke cultuur wil heim’lijk zien wat men ontkent met groot vertoon misschien. Geef ons dan maar eerlijk bloot. Geen schaamte meer, geen schijn, geen dood.

Blue Movie, Blue Movie, ’t is niet alleen wat je denkt dat je ziet. ’t Is de roep om vrijheid, een echo van wie zwijgt en niet geniet. Blue Movie, Blue Movie.

De Duitse sexploitation-films waren een voorbeeld voor mij en Pim. Ze wezen mijn script af de eerste keer. Blind voor het bloed dat vloeide door mijn verweer. Maar bij de herkeuring knakte het gezag. De strijd was gewonnen; we konden aan de slag.

Blue Movie, Blue Movie, ’t is niet alleen wat je denkt dat je ziet. ’t Is de roep om vrijheid, een echo van wie zwijgt en niet geniet. Blue Movie, Blue Movie.

Monoloog Wim Verstappen: “Wij zijn aan het moraliseren geslagen. Moraliseren is een hele speciale vorm van pornografie bedrijven, waarbij je zegt: ik mot er niks van hebben, om er zo toch aan te kunnen blijven denken en erover te kunnen praten. Daarom geloven wij, tenminste geloof ik van Skoop, dat het nuttig is om in onze beschaving andere vormen van pornografie te brengen, die minder kwetsend zijn. Het goede recht van eerlijke pornografie.”

Met Blue Movie cashten we vier miljoen. Iedereen wilde Hugo Metsers het zien doen met al die buurvrouwen in de Bijlmermeer. Voor t eerst op het doek een erecte jongeheer. 2,5 miljoen bezoekers in de bioscoop. De benepen seksuele moraal op de loop.

Blue Movie, Blue Movie, ’t is niet alleen wat je denkt dat je ziet. ’t Is de roep om vrijheid, een echo van wie zwijgt en niet geniet. Blue Movie, Blue Movie.

© All rights reserved