Jan Heddema was een slimme jongen Die woonde in het Friese Burgum Hij hield van luisteren naar Britse punk En met zijn vrienden windsurfen Jan verhuisde naar Groningen Voor een studie psychologie Als hij thuiskwam van colleges Begon voor hem het maken van muziek

Altijd was er Jan en de gitaar Altijd was er de gitaar en Jan De gitaar was een verlengstuk geworden Van Jan Heddema zijn rеchterarm Zijn liedjes voor Dandruff!! bеtekende Jan zijn doorbraak als muzikant Na het succes van het eerste album Traden ze op door het hele land

Gitaarman Jan Heddema Gitaarman Jan Heddema Gitaarman Jan Heddema Gitaarman Jan Heddema

De druk om met een opvolger te komen Werd Jan Heddema te groot Hij stapte uit de band en begon Zijn eigen Pet Sound studio Jan produceerde mijn tweede plaat En bleek een grote perfectionist Hij bleef maar aan de knoppen schuiven Voor het krijgen van de juiste mix

Jan zei dat hij bij de beluistering Van de master van onze plaat Het hele album lang had moeten huilen Zo trots was hij op het eindresultaat Na de opnames werd Jan Bij optredens onze vaste geluidsman Als we goed aan het spelen waren Verschenen in Jan zijn ogen de tranen

Geluidsman Jan Heddema Geluidsman Jan Heddema Geluidsman Jan Heddema Geluidsman Jan Heddema

Samen met Nyk en mij zat Jan Altijd achterin Johans busje Smachtend naar koffie, zijn frêle schouders Gestoken in een zwart leren jasje Het mooie, al wat grijzende bosje haar Altijd goed in de gel In tegenstelling tot mijn doffe stappers Glommen die van Jan altijd wel

Soms was Jan vrolijk, maar steeds vaker Viel Jan het mixen zwaar De laatste maanden waren zo donker Zei hij met een moedeloos gebaar Ik voel niet meer. Ik heb lang gevochten Ik heb me heel lang verzet Maar het voelt net het is net Of mijn harde schijf is gereset

Sombermans Jan Heddema Sombermans Jan Heddema Sombermans Jan Heddema Sombermans Jan Heddema

Op een late februari-ochtend In een gestaag vallende motregen Kwam ik Jan voor de allerlaatste Keer in mijn leven tegen Met gebogen hoofd liep hij naast zijn fiets In de Nieuwe Ebbingestraat Voor het eerst zag ik Jan Heddema Zonder gel in zijn haar

Ik trapte op de rem en vroeg aan Jan: Hee Jan, heb je een lekke band? Jan zei dat hij even moest lopen Ik kon zien dat het niet goed zat Zijn gezicht was vertrokken In een pijnlijke grimas Jan zei dat het heel slecht met hem ging Dat het nu echt gebeurd was

Gebroken man Jan Heddema Gebroken man Jan Heddema Gebroken man Jan Heddema Gebroken man Jan Heddema

Ja Jan, dat is alweer twintig jaar geleden Ik zit nog steeds in de muziek, moet je weten Maar het gevoel dat we hadden bij mijn tweede Dat krijg je nooit terug, dat is vast en zeker Die twee weken lang bij jou van tien tot zeven Koester ik al mijn hele leven En soms als ik thuis een opname begin Roep ik zoals jij dat deed: Tape rollin’!

Tape rollin’! Tape rollin’! Tape rollin’! Tape rollin’!

© All rights reserved