Groeide op in een sjofel hotel aan het stationsplein. Ik was diep ongelukkig, want thuis was het niet echt fijn. Het kon pappa niets schelen hoe het met mij ging Hij dronk en mamma spuugde er ook niet in. Toen ik veertien was, verliet pappa ons voor een minnares. Voor het eten dronken mamma en ik uit de sherryfles. Ik zei dat ze vaker met pappa naar bed had moeten gaan. Dan was hij er niet met een andere vrouw vandoor gegaan.

Mijn naam is Sylvia Kristel, maar men kent mij beter als Emmanuelle.

Als katholiek meisje zei ik: “Ik word later non.” Mijn eerste rol was een reclamespot voor een tampon. “Waarom ontdek je me niet?” vroeg ik aan Pim de la Parra. Hij gaf me toen een rolletje in Frank & Eva. Belde met Frans Weisz: “Ik heb net een interview gegeven waarin ik zei dat ik een hoofdrol in uw film ga spelen. Het is daarom misschien goed als we elkaar ontmoeten.” Zo kreeg ik een mooie rol in Naakt over de schutting.

Mijn naam is Sylvia Kristel, maar men kent mij beter als Emmanuelle.

Toen kwam Emmanuelle op mijn pad. De Franse actrices vonden de rol te gewaagd. Ze zijn gaan zoeken in Nederland en ik ben gecast. Ik dacht eerst dat dit niets voor mij was. Hugo Claus, mijn minnaar, zei “Sylvia. Een dergelijke speelfilm die in Thailand wordt gedraaid zal Nederland in geen honderd jaar halen. Je moeder zal zich nooit hoeven te schamen.”

Mijn naam is Sylvia Kristel, maar men kent mij beter als Emmanuelle.

De grote Vlaamse maestro van het Belgische verdriet voelde zich in Thailand de beroerdste niet. Hij coachte mij letterlijk door de vrijscènes heen. “Niet als een dooie vis, Syl! Je bent niet van steen!” Het lichaam moest het werk doen, niet de actrice. En het bleek, ik had talent voor exhibitionisme. Ik speelde met gemak de vermoorde onschuld; Ik was een chique prikkelpoes met veel geduld.

Mijn naam is Sylvia Kristel, maar men kent mij beter als Emmanuelle. Ik dacht net als Hugo: deze film wordt geen succes. En ik zag daarom af van een aandeel in de winst. Had liever zesduizend dollar in de hand. Achteraf een hele grote gemiste kans. Als een van de eerste erotische speelfilms ooit werd ie uitgebracht in de reguliere bioscoop. Overal in de wereld zaten de zalen vol. 350 miljoen mensen zagen mijn rol.

Mijn naam is Sylvia Kristel, maar men kent bij beter als Emmanuelle.

Mijn naam was gemaakt, de pers schreeuwde luid over mijn prachtige huidskleur van penningkruid. Ik was exotisch, een nieuw soort sekssymbool. Ik was niet wulps en weelderig als Brigitte Bardot. Ik had kort haar, was slank, stil en androgyn. Zo’n a-typische seksbom had niemand ooit gezien. mijn ogen zo blauw als van een vergeet-me-nietje, mijn ongekunstelde blik van een Utrechts grietje

Mijn naam is Sylvia Kristel, maar men kent mij beter als Emmanuelle.

Na mijn Emmanuelle-films had ik een groot probleem. Ik kwam nooit echt los van mijn softseks-embleem. Speelde in kostuumfilms onder bekende regisseurs. Speelde in kwaliteitsdrama’s met ras-acteurs. Maar mijn rollen in serieuze films waren geen succes. Ze bleven me zien als het sekssymbool: Emmanuelle. Ik droeg mijn lot waardig; was altijd een attractie. Kwam nooit zonder chauffeur en kapper. Droeg een leuk bontjassie.

Mijn naam is Sylvia Kristel, maar men kent mij beter als Emmanuelle.

En weet je, het heeft me altijd heel erg gefrustreerd dat mijn eigen stem en talenknobbel werden genegeerd. Het gros van mijn films werd nagesynchroniseerd. “Beweeg je mond maar een beetje,” zo werd ik geïnstrueerd. De rollen waren dom en mijn collega’s imbecielen Roem is ruilhandel. De persmuskieten en de filmsterren horen tot dezelfde groep. We hebben allebei een zeer vernederend beroep.

Mijn naam is Sylvia Kristel, maar men kent mij beter als Emmanuelle.

Na een carrousel van drie keer Emmanuelle vluchtte ik, ik hoopte voorgoed, naar Hollywood. Maar door goed uitziende oplichters, drugs en drank eindigde ik berooid op een flatje in Amsterdam. Soms als ik ’s avonds in mijn fauteuil zit denk ik aan dat beeldschone meisje met afwezige blik. Een snoer parels om de hals op een rieten stoel. Dat iconische beeld geeft me een dubbel gevoel.

Mijn naam is Sylvia Kristel, maar men kent mij beter als Emmanuelle.

© All rights reserved