Sneintemiddei stjert stadichoan wei. De frou lêst yn it magazine. De man stiet op en rint nei de box. Dêr leit in hiel moai lyts famke yn. Syn lichem giet omleech en it lytse famke giet omheech.

No sil it famke fleane, fleane oer de hiele ierde. Sil it famke fleane.

De sleauwe snein rint oan de ein. Alles is al sein en de frou laket nei it famke De frou laket ek nei de man dy’t it famke heech boppe syn holle hâldt

No sil it famke fleane, fleane oer de hiele ierde. Sil it famke fleane.

Famke laitsje, laitsje famke, famke dreame. Famke sjonge, famke laitsje, famke dreame.

No sil it famke fleane, fleane oer de hiele ierde. Sil it famke fleane.

Famke laitsje, laitsje famke, famke dreame. Famke sjonge, famke laitsje, famke dreame."

VERTALING UIT HET FRIES:

Zondagmiddag sterft langzamerhand weg. De vrouw leest in het magazine. De man staat op en loopt naar de box. Er ligt een heel mooi klein meisje in. Zijn lichaam gaat omlaag en het kleine meisje gaat omhoog.

Nu zal het meisje vliegen, vliegen over de hele aarde. Zal het meisje vliegen.

De slome zondag loopt op z’n eind. Alles is al gezegd en de vrouw lacht naar het meisje. De vrouw lacht ook naar de man die het meisje hoog boven zijn hoofd houdt.

Nu zal het meisje vliegen, vliegen over de hele aarde. Zal het meisje vliegen.

Meisje lachen, lachen meisje, meisje dromen. Meisje zingen, meisje lachen, meisje dromen.

Nu zal het meisje vliegen, vliegen over de hele aarde. Zal het meisje vliegen.

Meisje lachen, lachen meisje, meisje dromen. Meisje zingen, meisje lachen, meisje dromen.

© All rights reserved