Heit en mem hadden mij nooit horen zingen. Wilden mij behoeden voor teleurstellingen. Ze zeiden: ‘Daar moet je niet aan beginnen. Jij vindt geen emplooi met jouw zingen. De zang is vals, de teksten vaak kwetsend. Ook jouw proza is vaak veel gezwets en we dachten: Meindert wordt toch mooi journalist of leraar, dat kan jij beslist.’

Heit en mem wilden voor mij geen artiestenbestaan. Ze hadden gehoopt op een mooie vaste baan. Heit en mem, ik zie de wereld door hun ogen. Je weet heel goed of ze er ook echt in geloven.

Ze zijn gewend aan hun zoon de muzikant. Zijn proza vinden ze niet altijd amusant. Heit en mem komen bij sommige shows. Ze vinden niet alles even mooi. ‘Maar dat liedje over Sibbele is prachtig. Daar is je zang welluidend en krachtig. Dat klinkt veel mooier dan dat lijzige gekweel. Dat zegt ons beiden niet zo veel.’

Heit en mem zeggen: ‘Dit artiestenbestaan is wel echt jouw leven hè, en niet een vaste baan.’ Heit en mem, ik zie de wereld door hun ogen. Je weet heel goed of ze er ook echt in geloven.

© All rights reserved