Toen ik Rutger leerde kennen, had ik eerst mijn twijfels. Hij was geen verfijnd acteur, maar je bleef wel naar hem kijken. Deze blonde jongeman had een neus voor de goede balans tussen humor en serieus.

Zag Rutger als mijn alter ego. Een charismatische jongen die allemaal dingen deed waar ik alleen maar van kon dromen.

Robuuste kop, staalblauwe ogen, de lange blonde manen. Hij was mijn stoere prins die behendig sprong van paarden. Die op mijn verzoek dook in slotgrachten en bedreven was met zwaarden. Hij was mijn woeste kunstenaar en Engelandvaarder.

Rutger was mijn alter ego, een stoere Hollandse held. Samen werden we steeds groter, al zwommen we niet in het geld.

Rutger zat al een paar jaar in Hollywood. Na De Vierde Man vertrok ik ook voorgoed. Mijn eerste Engelstalige film was weer met Rutger. Maar die gedroeg zich opeens als een filmster. Ik vroeg hem om zelf een stunt te doen, maar hij zei: “Zo doen we dat niet in Hollywood. Van al jouw films heb ik littekens. Ik weiger om nog voor jou mijn nek te breken.”

Verloor mijn alter ego in Hollywood. Heel veel ruzie op de set van mijn film Flesh and blood. Rutger zei: “Ik wil nooit meer samenwerken met jou. Verloor mijn alter ego. Nooit meer Rutger en Paul.”

© All rights reserved