soms kwam ze op bezoek als een korte onverschillige droom ze had een smalle rechte rug in een zwarte bloemetjesjurk we praatten zachtjes met elkaar liggend op onze rug de woorden stegen naar het plafond en kwamen niet meer terug het is net als met vogelzang in de voorzomer die is verstomd je merkt niet wanneer al dat denken aan haar nu is gestopt na al die tijd ben ik niet langer meer in haar macht ik weet zelfs niet meer hoe ze huilde of lachte ik heb haar uit mijn hoofd laten verdwijnen zij is voor altijd niet meer de mijne het is net als met vogelzang in de voorzomer die is verstomd je merkt niet wanneer al dat denken aan haar nu is gestopt ik heb haar uit mijn hoofd laten verdwijnen zij is voor altijd niet meer de mijne

© All rights reserved